Sinds ik katheteriseer, heb ik mijn leven terug.
Sarah legde het verband tussen haar blaasklachten en haar Multiple Sclerose pas vier jaar na haar eerste diagnose. Wanneer iemand het over katheterisern had, dacht Sarah in eerste instantie aan een verblijfskatheter, niet aan iets dat zo klein was dat het in haar handtas paste, zoals de SpeediCath® Compact Eve. Nu gebruikt ze eenmalige katheters om haar blaasklachten beter onder controle te houden en kan ze genieten van uitstapjes met haar gezin.
Sarah’s reis met Multiple Sclerose begon met een vreemd gevoel in haar benen. Ze was net bevallen van een dochter en dacht aanvankelijk dat ze gewoon moe was. Een paar dagen later merkte ze dat ze haar dochter niet eens meer kon optillen, waarna ze naar het ziekenhuis ging.
Na een reeks onderzoeken suggereerde een arts in opleiding aan Sarah's man, James, dat ze mogelijk MS had. Ze kreeg te horen dat ze moest wachten op een terugval voordat de officiële diagnose gesteld kon worden. Sarah’s terugval volgde een jaar later.
Een jaar na haar eerste terugval kreeg Sarah blaasklachten. Ze ging naar het toilet, maar ze had het gevoel dat haar blaas nooit echt leeg raakte. Als ze niet op het toilet zat, moest ze plotseling plassen, zonder dat ze daarvoor aandrang had gevoeld.
"Ik verstopte me voor de wereld omdat ik geen controle had over mijn blaas."
In het begin probeerde Sarah de situatie onder controle te houden met behulp van incontinentiemateriaal, maar dat kon de hoeveelheid urine dat vrijkwam niet aan. Sarah legde geen enkel verband tussen haar blaasklachten en haar MS. Pas na het bijwonen van een MS-workshop voor kinderen met haar dochter Charlotte werd het verband tussen haar blaasproblemen en MS duidelijk.
"Ze hadden kleine werkstations opgezet waar uitgelegd werd hoe MS het lichaam beïnvloedt. We kwamen bij een station met een sportfles gevuld met water. De verpleegkundige bij dat station zei dat de sportfles de blaas vertegenwoordigde en ze kneep erin. Het water kwam er ongecontroleerd uit. Toen liet ze de sportfles los en de stroom stopte. Er zat nog steeds water in de fles, of blaas. Op dat moment dacht ik: 'Dat is wat er met me gebeurt. Ik realiseerde me dat mijn blaasklachten te maken hebben met mijn MS. Dat was vier jaar na mijn diagnose.”
Zelfkatheteriseren werd voorgesteld als een manier om Sarah te helpen haar blaas beter onder controle te houden. Sarahs eerste gedachte was dat dit een verblijfskatheter zou zijn, omdat ze niet wist dat zelfkatheteriseren anders was.
"Toen ze me voorstelden om een eenmalige katheter te gebruiken, dacht ik eerst nee, omdat ik me voorstelde dat het een verblijfskatheter zou zijn. Ik had nooit gedacht dat wat ik nu gebruik een echte katheter is."
Sarah had niet verwacht dat een eenmalige katheter compact genoeg zou zijn om gemakkelijk in haar handtas te passen. Haar Coloplast-verpleegkundige liet haar verschillende opties zien, en ze koos voor de SpeediCath® Compact Eve. Sarah kon relatief snel leren hoe ze moest katheteriseren, met een Coloplast verpleegkundige in de buurt voor het geval ze ondersteuning nodig had. En, zoals zij het zegt, sindsdien is het alleen maar vooruitgegaan.
“Ik kreeg mijn eerste training om te katheteriseren op een vrijdagmiddag. Het weekend moest ik het zelf uitproberen, maar de verpleegkundige gaf me haar telefoonnummer zodat ik contact kon opnemen als ik vragen had. Ze stuurde me tijdens het weekend een berichtje om te horen hoe het ging en of ik nog vragen had. Maar eerlijk gezegd duurde het maar ongeveer een weekend voordat ik gewend was aan het gebruik van de katheter. En sinds ik ermee ben begonnen, kan ik echt zeggen dat ik er niet meer vanaf wil. Het team is erg behulpzaam wanneer ik bel om nieuwe katheters te bestellen, maar die ondersteuning heb ik eigenlijk niet meer nodig. Ik kan het prima zelf.”
"Ik ga gewoon naar het toilet , net zoals iedereen. Het verschil is dat ik een katheter gebruik."
Sinds Sarah katheters gebruikt, merkt ze dat ze nu kan genieten van uitstapjes met haar gezin, in een mooie auto kan rijden en een actief leven kan leiden. Haar dagelijks leven wordt niet langer beheerst door zorgen over ongelukjes of waar het het dichtstbijzijnde toilet is.
"Ik kan mijn dochter meenemen naar het park en het is geen probleem dat er geen toilet in de buurt is. Ze is veel gelukkiger nu ze weet dat ik gelukkiger ben."
