“Zo’n 12 jaar geleden heb ik de diagnose MS gekregen. Ik was altijd bezig, deed graag aan tennissen, skiën, duiken en hield van motorrijden. Eigenlijk had ik geen tijd om te werken”, blikt de grondlegger van Lichtstudio Ralph Blankenaauw lachend terug. Op een gegeven moment kreeg hij gevoelloze vingers en lukte het skiën niet meer, want zijn been deed het niet goed. “Pas later, na de diagnose, realiseerde ik me dat het dus MS was, eerder zei MS me geen bal. Als je MS hebt, doet de sturing het niet goed. Ik kreeg er vervolgens blaas- en darmproblemen bij. Ik moest heel vaak plassen, maar dat is niet echt een probleem. Ongewild je ontlasting verliezen, is wél een groot probleem. Noem het gerust een drama als je ontlasting - met duvels geweld - eruit komt als je op een terras zit. Kijk, als je bijvoorbeeld gewond raakt aan een vinger, willen mensen je helpen. Ik kan uit eigen ervaring vertellen dat mensen je niet helpen als je broek vol poep zit. Na vele ongelukjes was ik het goed zat. De neuroloog in het ziekenhuis verwees mij door naar de uroloog in verband met mijn urine- en fecesverlies. De uroloog verwees me weer door naar de MDL-arts. Deze arts stelde een stoma voor, maar dan ging ik nog liever dood. Ik hoefde daar niet eens over na te denken. Dit was - en is - absoluut geen optie voor mij. Ondertussen gebeurde er maar niets en bleven de ongelukjes komen. Van september tot december 2022 was verschrikkelijk. Ik ging inmiddels nergens meer naartoe, was doodsbang voor ongelukjes en beleefde geen plezier meer aan het leven. Ondertussen had ik de brief voor euthanasie al ingeleverd bij mijn huisarts.”