Laura leeft met MS. Net als bij veel anderen duurde het lange tijd voordat ze besefte dat haar blaas- en darmklachten verband hielden met haar MS. Inmiddels gebruikt Laura katheters en spoelt ze haar darmen om haar klachten onder controle te houden.
Laura leidt een druk leven en is een enorme fan van fotografie. Ze geniet er altijd van om nieuwe plekken te ontdekken, foto’s te maken van zowel de natuur als architectuur, en natuurlijk foto’s met haar gezin. In het verleden heeft Laura halve marathons gelopen, en hoewel haar fysieke conditie dit nu moeilijkt maakt, is ze aan het opbouwen zodat ze weer vaker kan hardlopen.
Laura’s ervaring met MS begon met een tintelend gevoel in haar vingers. Ze had pijn in haar arm en wat ze beschrijft als “vreemde hoofdpijn”, het was bijna alsof haar hoofd brandde. Na meerdere hersenscans, die een hersentumor of beroerte uitsloten, kreeg Laura uiteindelijk de diagnose relapsing-remitting multiple sclerose (RRMS).
Als Laura er nu op terugkijkt, beseft ze dat ze waarschijnlijk al veel langer last had van blaas- en darmproblemen dan ze zich destijds realiseerde. Pas toen deze klachten ernstiger werden, begon ze ze in verband te brengen met haar MS.
"Als ik naar mijn verpleegkundige ging voor een afspraak, vroeg ze me: 'Hoe gaat het met je blaas? of 'Hoe gaat het met je darmen?', en ik zei dan gewoon 'oké', want voor mij was het oké."
Laura legde als eerste het verband tussen haar MS en haar darmproblemen. Op een gegeven moment had ze twee weken lang geen stoelgang. Dit was voor haar een duidelijke aanwijzing dat er iets mis was.
"Ik bracht mijn darmproblemen sneller in verband met mijn MS dan de problemen met mijn blaas, omdat ik voelde dat er iets niet goed was."
Wat haar blaas betreft, waren het de voortdurende toiletbezoeken die haar aan het denken zetten. Haar leven werd constant verstoord door haar behoefte om te plassen, of ze nu een film keek met haar gezin of uit eten was met vrienden. Door de regelmatige blaasontstekingen moest ze vaak naar de huisarts en kreeg meerdere keren antibiotica.
Acht jaar na haar eerste diagnose begon Laura met darmspoelen. Enkele jaren later begon ze met katheteriseren. Laura had jarenlange ervaring in de gezondheidszorg, wat betekent dat ze bekend was met zowel darmspoelen als katheteriseren. Maar toen ze zich realiseerde dat ze deze methoden zelf moest gaan gebruiken, was dat toch een zeer emotionele ervaring. Ze begreep dat dit betekende dat haar MS vorderde en dat ze daar vrede mee moest hebben. Dit was een schok en begrijpelijk een angstige tijd voor haar.
Laura probeerde verschillende methoden voor darmspoelen en koos uiteindelijk Peristeen® Plus als haar voorkeursmethode. Het hebben van een routine is erg belangrijk bij het uitvoeren darmspoelen, en voor Laura kostte het tijd om haar persoonlijke schema goed aan te passen. Na een aantal dagtripjes met haar gezin, waarbij ze ergens in het centrum van Londen een toilet moest zoeken, besefte ze hoe belangrijk het was om zich aan een routine te houden en haar routine nauwkeurig te volgen.
"In het begin was ik niet zo goed in mijn routine. Het was mijn gezin die me aanmoedigde om me aan de routine te houden. Ik voel me gewoon zoveel beter als ik het doe."
Nu heeft ze een routine gevonden die voor haar werkt. En ze weet dat als ze Peristeen gebruikt, ze de hele dag eropuit kan gaan en alles goed komt.
Toen Laura voor het eerst begon met darmspoelen, vroeg ze zich af of het echt verschil zou maken. Maar toen ze eenmaal was begonnen, ging ze hardlopen en realiseerde ze zich dat ze de hele route vol vertrouwen kon lopen, zonder zich druk te maken over waar het dichtstbijzijnde toilet was.
"De resultaten voor mij, de kwaliteit van leven en het vertrouwen dat ik had, waren veel belangrijker dan het darmspoelen zelf."
Dat was het keerpunt voor Laura: ze realiseerde zich dat ze door regelmatig haar darmen te spoelen, de kwaliteit van leven voor zowel zichzelf als haar gezin kon verbeteren. Nu heeft Laura de controle over haar darmen, niet haar darmen over haar.
Laura maakte voor het eerst kennis met zelfkatheteriseren tijdens de COVID-19-pandemie. Persoonlijke afspraken waren niet mogelijk, en Laura werd eigenlijk via een videogesprek getraind. De verpleegkundige bood aan om aan de lijn te blijven terwijl Laura voor het eerst katheteriseerde, maar Laura vond dat ze dit zelf moest doen. Ze slaagde erin en was aangenaam verrast hoe gemakkelijk het was. Natuurlijk maakte ze zich zorgen of het pijn zou doen en hoe het zou voelen, maar na het een paar keer te hebben gedaan, werd het een routine die ze vandaag de dag nog steeds aanhoudt.
SpeediCath® Compact Eve is Laura’s favoriete katheter vanwege het discrete ontwerp. Ze weet dat ze hem gewoon op tafel kan laten liggen, zonder dat iemand ziet wat het is.
“Toen ik begon met katheteriseren, was ik verrast hoe gemakkelijk het was. Je hebt allerlei zorgen: hoe zal het voelen? Zal het pijnlijk zijn? Hoe lang duurt het? Maar na de eerste paar keer katheteriseren en toen ik er een routine in kreeg, duurde het helemaal niet lang. Het voelt helemaal niet vervelend. Het is gemakkelijk te doen. Dus alle dingen waar ik me zorgen over maakte, waren nergens voor nodig, want het was totaal anders dan ik me had voorgesteld."
